Strona główna / Literatura polska / Bumtarara

Aktualności

20.02.2020

Nina Novak i Wiktor Krajewski w Warszawie

W czwartek 5 marca o godz. 18:00 zapraszamy do Empiku Junior w Warszawie (ul. Marszałkowska 116/122) na spotkanie z Niną Novak i Wiktorem Krajewskim, autorami książki "Taniec na gruzach. Nina Novak w rozmowie z Wiktorem Krajewskim".

Wywiady

23.01.2020

Wszyscy mamy w sobie czynnik diabła.

Zapraszamy do przeczytania wywiadu z Craigem Russellem, autorem książki "Czynnik diabła"

Posłuchaj i zobacz

22.01.2020

Wstrząsająca prawda o życiu arabskich księżniczek.

Zapraszamy do obejrzenia nagrania zapowiadającego najnowszą książkę Marcina Margielewskiego "Zaginione arabskie księżniczki".

Bestsellery

TOP 20

  1. Dymy nad Birkenau Seweryna Szmaglewska
  2. Króliki z Ravensbrück Anna Ellory
  3. Oleńka. Panienka z Białego Dworu Wioletta Sawicka

Fotogaleria

więcej »

Bumtarara

Edward Redliński

Mirosław Spychalski

Książka

Mirosław Spychalski, krytyk literacki: Edward Redliński jest pisarzem tragicznym. Jego życie przypomina trochę los słynnego swego czasu ostatniego radzieckiego kosmonauty, którego pobyt na orbicie przedłużył się o dobrych kilka miesięcy, gdyż rozpadł się kraj, który go w ten kosmos wysłał i nie miał go kto stamtąd sprowadzić. I podejrzewam, że po powrocie, kiedy go wreszcie z tego kosmosu ściągnęli, długo nie mógł patrzeć na gwiazdy bez wstrętu. Kosmosem Edwarda Redlińskiego były Stany Zjednoczone, w których pobyt z różnych powodów przedłużył mu się z planowanych 3 miesięcy do siedmiu lat. W sumie nic więc dziwnego, że miał tych Stanów dość, czego dał wyraz w kilku napisanych jeszcze w USA i po powrocie do Polski tekstach. Jeden z nich nawet sfilmowano. Było to szydercze, ale i ponure „Szczęśliwego Nowego Jorku”. Wydany właśnie zbiór tekstów Redlińskiego „Bumtarara” nosi podtytuł „szkice z wyprawy antyamerykańskiej”. „Bumtarara” to zbiór zawierający opowiadania, wywiady z żywymi osobami oraz „wywiady” z Tadeuszem Kościuszką i Kazimierzem Pułaskim, intrygujące w formie, ale proste w treści, gdyż ta oryginalna forma zawiera proste pogadanki adresowane do „ciemnego ludu”. Wszystko to puentuje przedruk wywiadu z samym autorem, jaki z nim przeprowadził w roku 1994, czyli niedługo po powrocie z USA, Zdzisław Pietrasik. Mimo takiej niespójności gatunkowej, chociaż nierówna, jest to książka spójna i można ją potraktować nawet jako swoistą autobiografię pisarza. Nie osiągnął Redliński swojej wielkiej formy literackiej, jaką zaprezentował w „Nikiformach”. Leczy rany. Ale i tak gorąco polecam.

Dziennik, 20 grudnia 2006