Strona główna / Fantastyka / Radix

Aktualności

30.09.2019

Film o Grzesiuku na Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce

Z radością informujemy, że film dokumentalny o Stanisławie Grzesiuku "Grzesiuk. Ferajna wciąż gra” w reżyserii Jarosława Wiśniewskiego został zakwalifikowany do 31. Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce, który odbędzie się w dniach 9-24 listopada w Chicago.

Wywiady

11.07.2019

"Mówimy o trylogii, na którą należy patrzeć całościowo"

Zapraszamy do przeczytania wywiadu z Piotrem Borlikiem, autorem książek "Boska proporcja", "Materiał ludzki" i "Białe kłamstwa".

Posłuchaj i zobacz

10.10.2019

Kim jest kobieta ze spaloną twarzą?

Zapraszamy do obejrzenia nagrania zapowiadającego najnowszą książkę Katarzyny Puzyńskiej "Pokrzyk".

Bestsellery

TOP 20

  1. Była arabską stewardesą Marcin Margielewski
  2. Białe kłamstwa Piotr Borlik
  3. I tak nie przestanę Cię kochać Jacek Skowroński, Maria Ulatowska

Fotogaleria

więcej »

Radix

A. A. Attanasio

Anna Piotrowska

Dobrego pisarza (nie tylko SF) można poznać po tym, że, nawet dysponując marnym pomysłem, potrafi stworzyć literaturę najwyższej próby. Od lat celuje w tym Robert Silverberg, który nawet w swoich przeciętnych tekstach błyszczy znakomitym piórem. Jego postaci są jak żywe, nieciekawe historyjki - wciągające, a emocje towarzyszące lekturze - niezwykle silne. Cóż, Bob Silverbeg jest po prostu wspaniałym opowiadaczem.

Postać pisarza, który potrafi zrobić coś z niczego, przywołuję nie bez powodu. Będzie ona stanowić przeciwwagę dla autora powieści zatytułowanej Radix: Alfred Angelo Attanasio należy do średniego pokolenia amerykańskich twórców. Wydało ono poza pisarzami takimi jak Sterling i Gibson także Grega Beara, Johna Varleya i wielu innych. Pokolenie przełomu, nowych wartości w literaturze fantastycznej.

Radix opowiada historię świata dotkniętego przez niepojętą kosmiczną katastrofę, w wyniku której Ziemia straciła swoje pole magnetyczne. Jednocześnie planeta znalazła się w zasięgu Linii - skwantowanej energii wydobywającej się z wnętrza czarnej dziury znajdującej się w centrum galaktyki. Wraz z utratą ochronnego płaszcza magnetycznego doszło do wymarcia znacznej ilości i gatunków stworzeń. W zamian za to pojawiły się nowe. Kataklizm dotknął także ludzi, zdziesiątkowani, gnębieni przez mutacje genetyczne (dystorsje), żyją w nielicznych osadach i powoli zapominają o tym, że kiedyś istniało inne życie. Wraz z Linią na Ziemię przybyli "Voorowie". Obcy, którzy w wyniku ewolucyjnego rozwoju wniknęli do wnętrza Linii i nauczyli się zasiedlać ciała wszelkich świadomych stworzeń, których rodzinne planety znalazły się w jej zasięgu. Tak też się stało z ludźmi.

Sumner Kagan mieszka w mieście McClure znajdującym się na terenie Protektoratu Massebothu. Protektorat został stworzony, aby utrzymać genetyczną czystość puli genów przeznaczonych do reprodukcji. Sumner ma "białą kartę", co oznacza, że może się do woli rozmnażać, bo jest nienaruszony przez dystorsyjne działanie Linii. Pomimo że sytuacja ta daje mu szeroko pojęte przywileje, bohater nie jest szczęśliwy. Fizyczna brzydota, a co za tym idzie odrzucenie przez kobiety, niezrozumienie przez matkę, sprawiają, że młody Kagan wkracza na ścieżkę przestępstwa. Jest Cukroszczurem nieuchwytnym mordercą wyniszczającym gangi uliczne. W trakcie śledzonych przez czytelnika wydarzeń przechodzi wewnętrzną, a także zewnętrzną przemianę. Ze zranionego przez los brzydotą grubasa-oprawcy staje się superherosem o ciele twardym i wytrzymałym jak stal. Opuszczony przez społeczeństwo, które go kształtowało, idzie spotkać się ze swoim przeznaczeniem i zmierzyć z historią ludzkości. Nowy Superman? Wydaje się, że tak.

Nie oznacza to, że autor cierpi na brak pomysłów. Co więcej, czytając Radix odnosi się wrażenie, że Attanasio ma ich nadmiar. Ich ilość można byłoby rozłożyć na co najmniej trzy książki o podobnej objętości, co omawiana. Nadmiar określeń, nazw, gadgetów powoduje nieznośne wrażenie chaosu i braku jasnej koncepcji poprowadzenia akcji powieści. W wyjaśnieniu zawiłości tekstu nie dopomógł też tłumacz i redaktor: "Lul wyjęła swój blaskamień z woreczka wiszącego pod płaszczem. Migoczący galaretowatym blaskiem klejnot miotowy wyglądał w jej dłoni jak bryłka lodu. Spojrzała przelotnie w jego głębie, aby upewnić się, że lusk zaplanowany przez Jeanlu zakończył się fiaskiem". Szczególnie drażni nadużywanie przez pisarza przedrostka psy- (psychowola, psyberant, psynecha, psynergia, psynkryształ).

Radix - pierwsza powieść A. A. Attanasio - ukazała się w Stanach w 1981 roku. Była nominowana do nagrody Nebula, lecz jej nie zdobyła. Krytykom raczej się podobała, choć branżowe periodyki nie odnotowały jej oszałamiającego sukcesu. Na tle innych pisarzy swojego pokolenia Attanasio wypada blado, nijako. Nie zachwycił następnymi publikacjami. W swoich kolejnych dziełach konsekwentnie zagłębiał się w świat wymyślony na potrzeby Radixa, tworząc cykl liczący dziś cztery tomy.

Dobrego pisarza poznaje się po tym, że dysponując jednym naprawdę dobrym pomysłem, potrafi stworzyć wielką literaturę. W tym przypadku zmarnowało się wiele całkiem niezłych, których autor nie wykorzystał właściwie.

Latarnik