Strona główna / Literatura polska / Ominąć Paryż

Aktualności

30.01.2023

Spotkanie z Mikołajem Milcke w Warszawie

W środę 15 lutego o godz. 18:00 zapraszamy do Kawiarnia-Księgarnia Radio Telewizja (ul. gen. Andersa 29, Warszawa) na spotkanie z Mikołajem Milcke, autorem książki "Chłopak z drugiego planu".

Wywiady

04.07.2022

"Gdy ją odnajdą". Wywiad z Lią Middleton

Zapraszamy do przeczytania wywiadu z Lią Middleton. Z autorką książki "Gdy ją odnajdą" rozmawiał Bartosz Soczówka.

Posłuchaj i zobacz

30.01.2023

Rozmowa z Evą Minge

Nowy odcinek naszego podcastu to rozmowa Justyny Dżbik-Kluge z Evą Minge, autorką książki "Furtka do piekła".

Bestsellery

TOP 20

  1. Cieszę się, że moja mama umarła Jennette McCurdy
  2. Zaginiony arabski książę Marcin Margielewski
  3. Furtka do piekła Eva Minge

Ominąć Paryż

Małgorzata Warda

Marek Koprowski

Struktura kwadratu

Jest to historia czterech młodych kobiet, związanych wieloletnią nią przyjaźnią. Joasia projektuje wnętrza, Basia pracuje jako kelnerka, Magda jest rzeźbiarką i malarką, Aneta studiuje w ASP - i stoi na progu zamążpójścia. Wszystkie mają stałych partnerów, co nie przeszkadza Basi zdradzić swego Patryka z malarzem z parteru, a Magdzie puścić się z fotografikiem Mateuszem. Joasia nosi w sobie mroczną tajemnicę, która mocno zaciążyła na jej psychice. Kobiety spotykają się od czasu do czasu i wzajemnie wspierają. Ta symultaniczna, czterowątkowa opowieść ma, według wydawcy, oddawać realia współczesnej Polski. Ale jakiej Polski? Razem z bohaterkami obcujemy wyłącznie z ludźmi atrakcyjnymi i bogatymi, z luksusowymi kobietami w luksusowych wnętrzach. Gdyby nie nazwy polskich miast, to wszystko mogłoby się zdarzyć wszędzie: na Malcie, w Szwajcarii czy Japonii, bowiem wszędzie ludzie się przyjaźnią, szukają swego miejsca w życiu, tęsknią za prawdziwą miłością, oddaniem, wzajemnością. I wszędzie kobiety zdradzają swoich mężczyzn. Lektura godna uwagi, pomaga rozszyfrować psychikę pań i panów. Ta bardzo dobrze napisana książka jest jak symfonia, mająca zwykle cztery części o wspólnej w zasadzie tonacji, różniące się jednak charakterem i tempem. Ale czy nie wiedzie nas ona na manowce, gdzie nic nie jest takie, jakie jest? Przeczytajcie i osądźcie sami. Warto.

Angora, 19 lutego 2006