Strona główna / Literatura polska / Nie zawrócę

Aktualności

30.09.2022

Spotkanie z Tanyą Valko i Igorem Kaczmarczykiem w Warszawie

W czwartek 6 października o godz. 19:00 zapraszamy do PROM-u Kultury Saska Kępa (ul. Brukselska 23, Warszawa) na spotkanie z Tanyą Valko, autorką książki "Arabskie opowieści. Historie prawdziwe" oraz Igorem Kaczmarczykiem, autorem książki "Islamskie fatum".

Wywiady

04.07.2022

"Gdy ją odnajdą". Wywiad z Lią Middleton

Zapraszamy do przeczytania wywiadu z Lią Middleton. Z autorką książki "Gdy ją odnajdą" rozmawiał Bartosz Soczówka.

Posłuchaj i zobacz

01.08.2022

Rozmowa z Błażejem Torańskim

Nowy odcinek naszego podcastu to rozmowa Marcina Cichońskiego z Błażejem Torańskim, autorem książki "Kat polskich dzieci. Opowieść o Eugenii Pol".

Bestsellery

TOP 20

  1. Nieszczęście w szczęściu Olga Rudnicka
  2. Gra w ludzi Eva Minge
  3. Skradzione lato Grażyna Jeromin-Gałuszka

Nie zawrócę

Jolanta Guse

Krystyna Meszka

Walka o lepsze jutro...

Gdy niespodziewanie po wielu latach związku, ukochana osoba opuszcza cię, cały dotychczasowy świat wali się jak domek z kart. Czujesz się tak, jakby umarła cząstka ciebie. Nie widzisz już wtedy sensu życia i zamykasz się w swej skorupie, nie wierząc, że kolejny dzień może przynieść coś dobrego. Uważasz ,że jesteś nikim. Ciężko wtedy, zacząć wszystko od początku, gdy na samym starcie podeptana jest twoja godność.
Jolanta Guse w swojej autobiograficznej powieści ,,Nie zawrócę’’ wydanej przez wydawnictwo Prószyński i Ska, pokazuje nam , że można bez względu na wiek, podnieść się z życiowego upadku, pokonując na swej drodze wiele przeszkód, konsekwentnie dążąc do realizacji swych marzeń. Jest to trzecia powieść, tej wspaniałej pisarki i felietonistki. Wcześniej z pod jej pióra wyszły dzieła takie jak ,,Uwierzyć w siebie’’ i ,, Pozostać sobą’’.
W książce ,,Nie zawrócę’’ poznajemy główną bohaterkę, pięćdziesięcioletnią Laurę, żyjącą u boku męża Carlosa (wziętego prawnika). Mieszka w Hiszpanii , gdzie prowadzi dostatnie , bezproblemowe życie. Jednak pewnego dnia, mąż oznajmia , że zakochał się w dwadzieścia lat młodszej od siebie kobiecie i będzie miał z nią dziecko. Proponuje w związku z tym, by zaakceptowała taki stan rzeczy, żyjąc z nim tak jak do tej pory. Laura staje przed bardzo trudnym wyborem. Może żyć jako ta ,,trzecia’’ lecz w luksusie, lub odejść, ale bez majątku. Postanawia jednak zakończyć całą tę absurdalną farsę i wyjeżdża do Warszawy, gdzie nadal mieszka jej rodzina.
Początki bywają bardzo trudne. Zostaje bez pracy, ubezpieczenia, emerytury i pieniędzy. Dotychczasowi przyjaciele odwracają się , od kiedy przestaje pławić się w luksusie. Zdana tylko na siebie, musi radzić sobie sama. Wynajmuje mały pokoik ze ślepą kuchnią, bez ciepłej wody i ogrzewania. Następnym krokiem jest poszukiwanie pracy. Każdy bezrobotny wie ,jak ciężko coś znaleźć a czym człowiek starszy, tym ma gorzej. Laura jednak nie poddaje się. Próbuje swoich sił jako : manager w knajpie , przewodnik turystyczny czy w prywatnym przedszkolu , gdzie uczy dzieci hiszpańskiego. Swego czasu podejmuje się również opieki nad starszą panią Marleną. Bardzo się z nią zżywa i zaprzyjaźnia. Czas wolny płynie im na spacerach, wizytach teatrze, kinie czy długich rozmowach o nieszczęśliwej miłości. Nawet w chwili śmierci, staruszka nie zapomina o swej ,,przyszywanej córce’’, dając w dowód wdzięczności, drogocenny medalik. Prosi ją również o napisanie biograficznej książki – o kobietach dla kobiet, gdzie myślą przewodnią mają być oczywiście uczucia.
Czas mija dzień za dniem. Laura stopniowo zaczyna realizować swoje cele. Odnajduje wiarę w sukces, na który ciężko zapracowała, próbując odnaleźć się na życiowym zakręcie. W jej nowym życiu, pojawiają się mężczyźni. Tym razem chce na własnych warunkach szukać spełnienia swych pragnień. Czy uda jej się wytrwać w tym postanowieniu?
Ciężko jednym zdaniem wyrazić podziw i szacunek dla autorki tejże książki. Czytając ,,Nie zawrócę’’, widziałam oczyma duszy, nie Laurę a panią Jolantę. Serce mi rzewnie płakało, gdy razem z nią odkrywałam kolejne etapy jej życia. Dzielnie kibicowałam w trudnych sytuacjach życiowych i cieszyłam się z każdego, choćby najmniejszego sukcesu. Ta książka jest jak żywy człowiek. Napisana w szczerym, bezpretensjonalnym stylu, oddaje ducha tej powieści. Czułam się tak, jakbym siedziała razem z Laurą( Jolantą) przy jednym stoliku w kuchni, zajadając ulubione babeczki wiśniowo- czekoladowe i słuchając zwierzeń niczym bliska przyjaciółka. Tyle emocji doznałam i wzruszeń, że ciężko mi jeszcze to wszystko ogarnąć.
,,Nie zawrócę’’ to powieść w której można odnaleźć między wierszami obnażone uczucia, które pobudzają do refleksji. Wszyscy jesteśmy tacy sami, spragnieni uczuć, od których bezwiednie uciekamy, obawiając się ponownego zranienia i kolejnej porażki.
Z całego serca polecam przeczytać tę książkę każdej kobiecie, bez względu na wiek. Jak pięknie pani Jolanta Guse w swoim wywiadzie przecież powiedziała ,,kobiety nie są stare, mają tylko więcej lat’’. Życzę jej, aby dalej wytrwale osiągała swoje cele i plany życiowe i nigdy nie zawracała z raz obranej drogi. Wam zaś proponuje przekonać się samemu, że odwieczne marzenia o miłości nigdy się nie starzeją.

cyrysia.blogspot.com