Strona główna / Poradniki, rozwój osobisty / Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika

Aktualności

29.07.2022

Spotkanie z Dagmarą Andryką w Warszawie

W czwartek 25 sierpnia o godz. 19:00 zapraszamy do PROM-u Kultury Saska Kępa (ul. Brukselska 23, Warszawa) na spotkanie z Dagmarą Andryką, autorką książki "As".

Wywiady

04.07.2022

"Gdy ją odnajdą". Wywiad z Lią Middleton

Zapraszamy do przeczytania wywiadu z Lią Middleton. Z autorką książki "Gdy ją odnajdą" rozmawiał Bartosz Soczówka.

Posłuchaj i zobacz

01.08.2022

Rozmowa z Błażejem Torańskim

Nowy odcinek naszego podcastu to rozmowa Marcina Cichońskiego z Błażejem Torańskim, autorem książki "Kat polskich dzieci. Opowieść o Eugenii Pol".

Bestsellery

TOP 20

  1. Żadanica Katarzyna Puzyńska
  2. Perska wytrwałość Laila Shukri
  3. TOPR. Tatrzańska przygoda Zosi i Franka Beata Sabała-Zielińska

Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika

Stephen King

Alina Masica

Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika

Kinga poznałam po przeczytaniu jego, chyba, najmniej typowej powieści pt. „Zielona mila”. Niesamowita, poruszająca historia, tak niepasująca do znanych mi z ekranizacji opowieści mistrza horroru. Zaciekawiona człowiekiem tworzącym tak skrajne fabuły, sięgnęłam po „Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika”.

W autobiograficznej, niewielkiej objętościowo powieści King pozwala nam zajrzeć sobie przez ramię i podejrzeć go przy pracy. Burzy stereotyp pisarza natchnionego, spacerującego nad zamglonym jeziorem i odnajdującego wenę przy wtórze ptasich trelów. Pokazuje jak kluczowa jest organizacja pracy i pisanie każdego dnia w wyznaczonej porze. Udziela rad dotyczących języka, i choć są one trafne, to jednak potraktowane zbyt powierzchownie, aby się nimi kierować. Wbrew tytułowi, nie część poradnikowa stanowi o wartości książki.

„W literaturze nie chodzi o poprawność gramatyczną, lecz o zwabienie czytelnika i opowiedzenie mu historii…” Jak King rzekł, tak też czyni. W pierwsza części książki poznajemy fragmenty życiorysu autora; epizody, które odcisnęły na nim piętno i ukształtowały jako pisarza. Nie obawia się King ujawniać szczegółów wstydliwych; pisze o swoim uzależnieniu od alkoholu i narkotyków, i walce z nałogami. Poznajemy jego demony, z którymi walczy również na kartach swoich książek. To najbardziej interesująca część książki – poznawanie autora przez jego doświadczenia życiowe, a nie pisarskie.

Pomiędzy wierszami opowieści rysuje się obraz ciepłego człowieka, niezwykle oddanego żonie, która zawsze jest dla niego pierwszą i najważniejszą czytelniczką. Obraz człowieka, który traktuje pisarstwo jako profesję, a nie powołanie. Ale jest to zawód, który niezmiennie wykonuje z przyjemnością

Pomimo wielu rad i wskazówek dotyczących pisania i przeświadczeniu o ich wadze, swój pogląd na literaturę zawarł King w dwóch zdaniach: „Gdyby nie serce i wyobraźnia, świat literatury byłby mało zachęcającym miejscem. Możliwe, że w ogóle by nie istniał”. Pasja pisania bije z każdej strony pamiętnika rzemieślnika i myślę, że poznanie autora będzie przyjemnością nie tylko dla jego zagorzałych czytelników.