Strona główna / Literatura światowa / Dziwne losy Jane Eyre

Aktualności

30.05.2022

PIKNIK NA SKRAJU DROGI I INNE UTWORY z Nagrodą Nowej Fantastyki

Z przyjemnością ogłaszamy, że książka "Piknik na skraju drogi i inne utwory" Arkadija i Borisa Strugackich otrzymała Nagrodę „Nowej Fantastyki” w kategorii Wznowienie Roku.

Wywiady

04.07.2022

"Gdy ją odnajdą". Wywiad z Lią Middleton

Zapraszamy do przeczytania wywiadu z Lią Middleton. Z autorką książki "Gdy ją odnajdą" rozmawiał Bartosz Soczówka.

Posłuchaj i zobacz

01.08.2022

Rozmowa z Błażejem Torańskim

Nowy odcinek naszego podcastu to rozmowa Marcina Cichońskiego z Błażejem Torańskim, autorem książki "Kat polskich dzieci. Opowieść o Eugenii Pol".

Bestsellery

TOP 20

  1. Jestem jedną z żon Laila Shukri
  2. Sąpierz Katarzyna Puzyńska
  3. Ziobranoc, Europo Aleksander Daukszewicz, Krzysztof Daukszewicz

Dziwne losy Jane Eyre

Charlotte Brontë

Magdalena Maksimiuk

Dziwne losy Jane Eyre

Jest w historii literatury kilka takich powieści, do których chętnie powracają całe pokolenia zagorzałych czytelników.
Kilka spośród takich pozycji napisali Polacy. Z pewnością autorstwo kilku należy do Amerykanów, Francuzów, Niemców. Szczególne jednak miejsce w sercu niejednego zajmuje powieść brytyjska epoki wiktoriańskiej.  W jednym rzędzie należy więc ustawić niedoścignione wzory literatury pięknej adresowane przez niezwykłe kobiety – autorki, kobietom – czytelniczkom (choć nie tylko, rzecz jasna), niezależnie od ich wieku, stanu cywilnego, czy pozycji społecznej.
Naturalnie wskazać trzeba Jane Austen, oraz, poza Charlotte, również Emily i Anne Brontë, czy Elizabeth Gaskell - w Polsce (poza Austen) często niedocenione, czy wręcz nieznane.

Jedną z moich ulubionych powieści tego okresu pozostają niezmiennie „Dziwne losy Jane Eyre”, do których wracam dość często, także dzięki znakomitemu wydaniu powieści.

Jest wiele czynników, które wpływają na ponadczasowość historii Jane Eyre i poczesne miejsce, jakie zajmuje w kanonie literatury pięknej. Na pierwszy rzut oka może się wręcz wydawać, że to historia jakich wiele, że finał jest dość przewidywalny. Tymczasem takie sądy niezwykle spłycają ogólne przesłanie, a przede wszystkim niesamowitą radość z poznawania bohaterów i ich losów. Polski tytuł powieści wskazuje na „dziwne losy”, i faktycznie jest wielce wymowny. Oddaje bowiem stan ducha i mnogość komplikacji, na jakie narażona jest główna bohaterka.

Rzeczywiście wydaje się wręcz, iż niewiarygodne jest, aby ktokolwiek mógł przeżyć tak wiele, a mimo to całe życie kierować się życzliwością, cierpliwością i ufnością małego dziecka lub oddanej przyjaciółki.

Książka jest idealna dla wszystkich, którzy uwielbiają wspaniałe historie o miłości opisane niezwykle kunsztownie, plastycznie i ponadczasowo. Historie nietknięte zębem czasu i pozwalające zagłębić się w nich bez pamięci.