Strona główna / Biografie, wspomnienia / Na tropach Wańkowicza ...po latach

Aktualności

30.05.2022

PIKNIK NA SKRAJU DROGI I INNE UTWORY z Nagrodą Nowej Fantastyki

Z przyjemnością ogłaszamy, że książka "Piknik na skraju drogi i inne utwory" Arkadija i Borisa Strugackich otrzymała Nagrodę „Nowej Fantastyki” w kategorii Wznowienie Roku.

Wywiady

04.07.2022

"Gdy ją odnajdą". Wywiad z Lią Middleton

Zapraszamy do przeczytania wywiadu z Lią Middleton. Z autorką książki "Gdy ją odnajdą" rozmawiał Bartosz Soczówka.

Posłuchaj i zobacz

01.08.2022

Rozmowa z Błażejem Torańskim

Nowy odcinek naszego podcastu to rozmowa Marcina Cichońskiego z Błażejem Torańskim, autorem książki "Kat polskich dzieci. Opowieść o Eugenii Pol".

Bestsellery

TOP 20

  1. Jestem jedną z żon Laila Shukri
  2. Sąpierz Katarzyna Puzyńska
  3. Ziobranoc, Europo Aleksander Daukszewicz, Krzysztof Daukszewicz

Na tropach Wańkowicza ...po latach

Aleksandra Ziółkowska-Boehm

Anna Bańkowska

Aleksandra Ziółkowska-Boehm, Na tropach Wańkowicza

Pani dr Aleksandra Ziółkowska-Boehm od lat robi dla polskiej kultury coś, co zasługuje na najwyższe uznanie. Nie tylko z podziwu godnym samozaparciem i roztropnością strzeże archiwum Wańkowicza, ale każdym swym posunięciem udowadnia, że nie mogło ono trafić w lepsze ręce. Każdy kolejny tom dokumentów czy korespondencji jest opracowany na najwyższym poziomie edytorskim. Szkoda tylko, że całość dorobku pisarza nie była od początku wydawana w jednej oficynie, przez co nie zapewniono jej jednolitej szaty graficznej. Ostatnia książka (o posmaku niemal sensacyjnym!) wyjaśnia wiele „trudnych” spraw z życia Wańkowicza (np. sprawa „Roju”, stosunków z Maison Lafitte, Pawłem Jasienicą, córkami), ustosunkowuje się do stale powtarzanych zarzutów, nierzadko ze strony osób skądinąd godnych zaufania, dementuje plotki. Autorka opiera się na dokumentach (w tym teczkach IPN-u – wyjątkowo obrzydliwych) nie starając się podkreślać ani własnych zasług, ani roli, jaką odegrała u boku pisarza w ostatnich latach jego życia. Dlatego właśnie trudno jej nie wierzyć. Po odłożeniu książki zupełnie innym okiem spojrzałam na niektóre fakty i osoby – na przykład na Kazimierza Koźniewskiego, który mimo odmiennych poglądów, zawsze uchodził za lojalnego przyjaciela pisarza.

Rozdział dotyczący stosunków Wańkowicza z Pawłem Jasienicą w pewnym sensie stanowi uzupełnienie książki Ewy Beynar-Czeczott, córki autora „Polski Piastów”. Okazuje się, że nawet przytoczona wiernie rozmowa ma swoje drugie dno i można ją odczytać na kilka sposobów. (…)